4 Mart 2012 Pazar

Artık Koşuyorum...

Artık koşuyorum...

Şu Gönen sevdamızda parkın etkeni büyüktür. Kış boyu güneşi gördüğüm heran kendimi kızımla parka atardım. O arabasında sarıp sarmalanmış bir şekilde uyurken ben gazetemi okurdum kış guneşi altında sakızlı kahve eşliğinde. Uyanınca biraz daha dolaşır evimize dönerdik.



Ancak o zevkler sanırım artık bir son oldu.Zira bugun harika güneşli bir güne uyandık ve kendimizi Gönen Parkına, oradanda çocuk parklarına doğru bıraktık. Daha 50 metre yürümemişken bir feryat ile kızımı aşağı indirmemiz bir oldu...Nasıl anlayamamıştık...Kızım artık büyümüştü...Ve kesinlikle yürümek istiyordu...Hemen alıp çimlere bıraktık ve sonuç şahane....Artık koşuyordu...

Yorgunluk hiç anlatılmaz...değmez de zaten....Bütün gün çalı ve yaprak toplayan, köpeklerin peşinden koşturan kızım şuan uyuyor...Ve bir kere daha anladım ki İstanbul iyi ki seni bırakmışız....
Kızım Gönen'de çok mutlu...:)

1 yorum:

  1. gerçekten ne mutluydu kızım gönen de... şimdi istanbulda bir apartman dairesinde tıkılmış vaziyette:( zalim kader

    YanıtlaSil

Tesekkurler

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...